15 januari ben ik afgereisd naar Tsjechië. Helaas kon niemand mee vanwege studie en werk. Maar goed, lang nagedacht over deze combinatie en omdat we ook wel eens reuen buiten onze eigen kennel willen gebruiken toch gegaan. Vooral ook omdat deze keuze zorgvuldig is gemaakt. Er zijn weinig reuen te vinden die een volledig gebit hebben, uit lijnen komen met een volledig gebit, HD A, ED 0/0 en vrij zijn van erfelijke oogklachten.
Voor de tweede keer een lange reis in verband met een dekking (afgelopen mei nog in Dalarna, Zweden om Cukid's Fogerty te gebruiken)

Dag 1 heb ik ruim 600 kilometer gereden om in Bayern mijn eerste stop te maken

 

Tot mijn grote schrik had vroor het 's nacht -/- 10 graden!  Mijn voorraad bananen en broodjes verdwenen direct in de prullebak.

Omdat ik had gehoord dat Pilsner een leuke stad zou zijn besloot ik dag 2 niet al te veel kilometers af te leggen en in Pilsner te stoppen zodat ik wat sightseeing kon doen. De stad viel erg tegen. Veel viezigheid, veel verkeer, uitlaatgassen en heel weinig groen. Het plein was op zich wel mooi.

 

 

 

 

Na deze toch wel teleurstellende en heel dure stop ben ik op dag 3 weer kilometers gaan vreten en doorgereden naar Zlin. Onderweg kwam ik in een sneeuwstorm terecht. Ik moest dan ook een bergrug over wat met mijn simpele Renault een komisch verhaal werd. Even was ik bang dat ik voor het eerst van mijn leven zelfs sneeuwkettingen zou moeten gebruiken.

Enfin, eindelijk in Zlin gearriveerd waar Black Jack direct zijn werk deed en Kiwi dekte. Ik hartstikke blij. Helaas bleek dat ook de laatste keer te zijn. Misschien omdat er erg veel afleiding was of misschien ook omdat zijn eigenaresse vrij had genomen en thuis was. Geen idee wat de reden was. Een ding was in ieder geval wel zeker: Kiwi was dekrijp want andere reuen waren wel geïnteresseerd.

Agility training en Rescue training meegemaakt. Een prachtig stukje natuur gezien en kennis gemaakt met de onvervalste Tsjechische keuken en omdat ik ook bij Radmilla logeerde ook met de Tsjechische cultuur. Ik heb geprobeerd wat filmpjes te maken.

Hier ook nog wat foto's van de kennismaking tussen Kiwi en Black Jack

 

Na afscheid genomen te hebben van Radmilla ben ik richting huis gegaan en naar Ulice gegaan. Een dorpje onder Praag, vlakbij Jitka en Vacek, de fokkers van Allunga en eigenaar van Joker Kelpiebrink. Tot hun grote verdriet bleef ik niet bij hen logeren maar ik vond het eigenlijk ook wel heel erg fijn om een beetje tijd voor mezelf te hebben. Ik overnachtte in een typisch Tsjechisch pension, goedkoop, eenvoudig, schoon en ruim. Daar de eerste avond ook voor nog geen 7 Euro heel uitgebreid gegeten en hartelijk ontvangen door de eigenaren die duidelijk geen dwaze toeristen gewend waren. De volgende dag (mijn verjaardag notabene) bij Jitka en haar gezin doorgebracht die me hartelijk ontvingen. Bijzonder lekker geluncht en gedineerd en veel met de hondjes bezig geweest. Hoewel Joker nog niet "uitgebouwd"is, is hij duidelijk een heel mooie reu geworden met een geweldig karakter!.
Als de dekking van Black Jack niet is gelukt herhaal ik deze combinatie waarschijnlijk. Het zijn zulke leuke hondjes geworden :))

 

 

 

En toen de terugreis. Eerst bij de grensovergang een verkeerde afslag genomen waardoor ik allerlei bergweggetjes moest nemen. Bergweggetjes a la de communistische tijd, vol gaten, afbrokkelende kanten en dan ook nog kronkelend langs diepe afgronden. Het deed me echt denken aan de eerste keer dat ik in Tsjechië was en dat was inderdaad voordat de muur gevallen was. Omkeren was niet mogelijk zodat ik uiteindelijk een heel uur over 15 kilometer heb afgelegd. Zeer avontuurlijk :) Eenmaal in Duitsland lekker door kunnen rijden in een besneeuwd landschap maar na een tijdje begon het dus weer echt te sneeuwen. Ik had een overnachting in Göttingen gepland maar het sneeuwde zo hard dat iedereen rechts maximaal 80 kilometer per uur reed. Op een traject van 150 kilometer drie ongevallen gezien. Omdat ik bang was dat ik niet meer thuis zou komen als ik ergens zou overnachten (de weersvoorspellingen waren namelijk niet best) ben ik uiteindelijk in een keer naar huis gereden. 900 kilometer, niet voor herhaling vatbaar.

Kortom: een heel avontuur met een paar interessante kanten maar echt blij zal ik pas zijn als de echo uit zou wijzen dat Kiwi pups verwacht. Lesje wat ik wel geleerd heb is dit soort reisjes niet meer in de winter te maken want het mag bij ons dan misschien wel meevallen maar dat wil niet zeggen dat het overal zo is :))